و چه نافرمانان است . و انتظار آن كريم بنده نواز اين است كه نعمت‌هاى او را ياد آور شوند تا لطف او به خاطر سپاسگزارى پيوسته در جريان باشد . از اين رو فرمود : قُلْ إِنَّ رَبّى يَبْسُطُ الرّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِه‌ِوَ يَقْدِرُ لَهُ وَ مَآ أَنفَقْتُم مّن شَىْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَ هُوَ خَيْرُ الرَّ زِقِينَ » « 1 » بگو : يقيناً پروردگارم روزى را براى هر كس از بندگانش بخواهد وسعت مىدهد و يا تنگ مىگيرد ، و هرچه را انفاق مىكنيد [ چه كم و چه زياد ] خدا عوضى را جايگزين آن مىكند ؛ و او بهترين روزى دهندگان است . و سپس در آيهء ديگر فرمود : وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبّكَ فَحَدّثْ » « 2 » و نعمت هاى پروردگارت را بازگو كن . زيرا بازگو كردن الطاف و كرامت الهى سبب عنايت پروردگار به شخص يا گروهى مىگردد ؛ حتى اگر آن خواستهء بشر باشد كه وسيله‌اى براى روزى رسانى به ديگران است و برخى امور آفرينش به دست بندگانى ويژه برقرار مىگردد . رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مىفرمايد : إِنَّ لِلَّهِ عِباداً اخْتَصَّهُمْ بِالنِّعَمِ ، يُقِرُّها فِيهِم ما بَذَلُوها لِلنَّاسِ ، فَإِذا مَنَعُوها حَوَّلَهَا مِنْهُمْ إِلَى غَيْرِهِم . « 3 » خداوند بندگانى دارد كه نعمت‌ها را در اختيار آنها نهاده است تا زمانى كه اين نعمت‌ها را به مردم بذل و بخشش كنند ، آنها را در ميانشان نگه مىدارد و

--> ( 1 ) - سبأ ( 34 ) : 39 . ( 2 ) - ضحى ( 93 ) : 11 . ( 3 ) - بحار الأنوار : 72 / 353 ، باب 81 ، ذيل حديث 62 ؛ عوالى اللآلى : 1 / 372 .